|
سوتی...
میدونم که خیلی از دوستان مخصوصا خوانندگان وبلاگ خاطرات لاتاری گرین کارت منتظر مطلب درست حسابی هستند و من هم هی ناز میکنم و عشوه میام و "وقت ندارم...٬ وقت ندارم..." میگم. اما این دو خط رو ننویسم می میرم. این عادت نوشتن عبارت "موفق باشید" تو آخر ایمیل هام کار دستم داد. داشتن عجله٬ به علاوه نداشتن برچسب فارسی رو کیبورد و نوشتن ده انگشتی فقط از روی حافظه٬ اونم توی فاصله ۱۵ دقیقه ای وسط کلاس ( آخه بازم رفتم سر کلاس!)٬ دست به دست هم داد و یکی از بزرگترین سوتی های عمرم رو شکل داد. فکرش رو بکنید! یه همچین قافی توی ایمیل به کسی که خیلی هم باهاش رودربایستی داری و ارتباطت با اون خیلی رسمی و در مورد امتحان بوردت هست! کسانی که ده انگشتی تایپ میکنند میدونند که گاها حرفها پس و پیش میشند و گاهی تکرار. حالا خودتون رو جای اون همکار ارجمند ما بذارید که خیلی مودبانه آخر ایمیل براش نوشته ام: موفق بشاشید!
|+| نوشته شده توسط سعید در یکشنبه چهاردهم بهمن 1386 و ساعت 21:44  
|
آمار وبلاگ
ترجمه قالب
|
